اين شكل كفايت نمىكند و نه هم معناى عربى آن و نه ترجمهء غير عربى آن ، ( كفايت نمىكند ) و اين تكبيرة الاحرام ركن است كه با كم شدن و همچنين با زياد شدن آن عمدا يا سهوا ، نماز باطل مىشود ، پس اگر براى شروع در نماز ، « اللّه اكبر » بگويد و پس از آن مرتبه دوّمى را به عنوان تكبيرة الاحرام بر آن بيفزايد ، نماز باطل مىشود . و [ براى شروع در نماز ] احتياج به تكبير سوم دارد و اگر با تكبير چهارم ، اين را هم باطل كند ، به تكبير پنجم احتياج دارد و همچنين و در وقت تكبير گفتن ، بايد بطور كشيده ( راست ) ، ايستاده باشد . پس ؛ اگر عمدا يا سهوا ، آن را ترك نمايد ، نماز باطل مىشود ، بلكه بايد از باب مقدّمه ، قبل از گفتن تكبير ، مستقيما ايستاده باشد و در اينكه راست ايستادن ، در موقع گفتن تكبير واجب است فرقى بين مأمومى كه در حال ركوع امام ، به نماز جماعت رسيده ، و غير او نيست ، بلكه براى آنكه يقين كند ، تكبير بطور كامل در حال ايستادن و كشيدگى قامت گفته شده ، سزاوار است مختصرى صبر كند ، ( سپس مثلا ركوع رود ) . و احتياط ( واجب ) آن است كه برقرار بودن هنگام ايستادن مانند خود ايستادن است كه نماز با ترك آن چه عمدا و چه سهوا باطل مىشود . بنابراين ؛ اگر سهوا برقرار بودن در حال تكبيرة الاحرام را ترك كند ، احتياطا واجب است كارى كه نماز را باطل مىكند ، انجام دهد [ يعنى آن را حساب نكند و از نو شروع نمايد ] . و با حالت برقرارى ، تكبير را بگويد ، و احتياط بيشتر از آن ، اين است كه همان نماز را تمام كند ، سپس با گفتن تكبير در حالت برقرارى ، نماز را اعاده نمايد . ( 1 ) مسألهء 1 - احتياط واجب آن است كه « اللّه اكبر » را به دعاى قبل از آن متّصل نكند [ و سر هم نخواند ] كه در نتيجه ، همزهء « اللّه » حذف گردد و ظاهر آن است كه « اللّه اكبر » را مىتوان به ما بعدش مثل « اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم » و « بسم اللّه الرحمن الرحيم » وصل كرده سر هم بخواند ، كه در نتيجه اعراب ( ر ) ( كه ضمّه ( - ) است ) ظاهر مىشود و احتياط آن است كه اين ( اتصال به ما بعد ) را هم ترك كند ، همچنانكه احتياط آن است كه ( لام ) و ( راء ) با « تفخيم [ 1 ] » [ كه موقع اداى آنها دهن پر مىشود ] ادا شوند ، هر چند بنابر اقوا ، ترك تفخيم جايز است . ( 2 ) مسألهء 2 - مستحب است ، شش تكبير بر تكبيرة الاحرام افزوده شود ، يا قبل از تكبيرة الاحرام يا بعد از آن و يا برخى قبل و برخى ديگر بعد از آن ، و احتياط همان صورت اوّل است ( كه همه قبل از تكبيرة الاحرام باشند ) بنابراين هفتمين را تكبيرة الاحرام قرار مىدهد . و افضل آن است كه سه تكبير را پشت سر هم گفته ، سپس بگويد : « اللّهمّ ، انت الملك الحقّ المبين ، لا إله الّا انت ، سبحانك ، انّى ظلمت نفسى ، فاغفر لي ذنبى انّه لا يغفر الذّنوب الّا انت » سپس دو تكبير بگويد و پس از آنها بگويد : « لبّيك و سعديك و الخير فى يديك و الشّرّ ليس اليك و المهدىّ من هديت ، لا ملجأ منك الّا اليك ، سبحانك و حنانيك ، تباركت و تعاليت ، سبحانك ربّ البيت » سپس دو تكبير ديگر بگويد [ كه دوّمى آنها تكبيرة الاحرام مىشود ] سپس بگويد : « وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ، عالم الغيب و الشّهادة ، حَنِيفاً مسلما و ما انا من المشركين ، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ، لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا من الْمُسْلِمِينَ » و پس از آن ، « اعوذ باللّه من الشيطان الرّجيم » گفته و قرائت را شروع كند .

--> [ 1 ] از اصطلاحات تجويد است